Sketchnote Kortetermijngeheugen

Ellenlange samenvattingen heb ik gemaakt tijdens mijn studies. Ik kan snel typen, waardoor dat me moeiteloos afging. Het was een manier om de lesstof te kunnen controleren. Voorafgaand aan elke toets zorgde ik dat ik de het hele boek had samengevat. In de dagen voorafgaand aan het examen zat ik met mijn getypte A4tjes aan de eettafel, maakt ik nog hier en daar een notitie of markering. Op de dag van de toets zaten de (verfrommelde) blaadjes in mijn tas, zodat ik nog snel even kon spieken. Klasgenoten wisten dat ze bij mij moesten zijn voor een overzichtelijke samenvatting, dus hier en daar mailde ik ze naar anderen. Streberig? Ja, nogal. Het heeft me veel hoge cijfers opgeleverd, maar ook heel veel tijd gekost. Bovendien heb ik nu geen idee meer waar ik het over heb als ik de samenvattingen teruglees.   

Voor mijn werk (voorheen op de afdeling klinische neurofysiologie) heb ik me veel beziggehouden met de werking van de hersenen. Doordat ik zag wat er gebeurde wanneer ze niet goed functioneren (bijvoorbeeld epilepsie, geheugen- of concentratiestoornissen), leerde ik des te meer waarderen wat ze allemaal wél kunnen. En dat is veel. Ons brein is het meest ingewikkelde orgaan van ons lichaam. We weten er veel van, maar er valt ook nog veel over te leren. Het blijft me fascineren.

Korte- en langetermijngeheugen

Een belangrijke functie is de opslag van informatie. Er komt al snel te veel informatie binnen, daarom hebben je hersenen een kortetermijngeheugen (‘werkgeheugen’) en een langetermijngeheugen (‘je harde schijf’). Om iets op te slaan in je langetermijngeheugen moet je nieuwe verbindingen maken in je hersenen. Dit kan door het vaak te herhalen of door bijvoorbeeld er bijvoorbeeld bij te bewegen of te zingen. Door mijn getyp en het lastminute doorlezen van de samenvatting zat de kennis prima opgeslagen in mijn kortetermijngeheugen. Echter behalve goede cijfers (en mijn diploma’s, niet onbelangrijk), heeft het me op de lange termijn niets opgeleverd. Ik heb er geen bal van onthouden namelijk.

Dual coding lesstof studeren opslaan onthouden

Dual coding effect

Er is aangetoond dat je informatie beter kunt onthouden wanneer je het met de hand opschrijft. Juist omdat het langzamer gaat dan typen. Je moet meer nadenken, de aandacht erbij houden en zet daarmee je brein aan het werk. Wanneer je daar ook beelden bij gebruikt, ga je nog een stap verder. De Canadese Professor Allan Paivio heeft veel onderzoek gedaan naar ‘Dual Coding’. Hij ontdekte dat wanneer je informatie zowel verbaal (in woorden) als non-verbaal (in beelden) aanbiedt aan je brein, dit afzonderlijk wordt verwerkt in je werkgeheugen en zo ook dubbel wordt opgeslagen in het langetermijngeheugen.

 

Efficiënt informatie verwerken

De meest efficiënte manier om je lesstof te onthouden is door woord en beeld goed te combineren. Spreek gelijktijdig het verbale proces (het liefst door gesproken woord) en het iconische proces (beelden) aan. Dan codeer je de informatie dubbel, waardoor je het op de lange termijn kunt onthouden. Als je ‘all the way’ wilt gaan maak je een mindmap, infographic of flashcards (kaartjes met een beeld en aan de andere kant de uitleg hiervan). Wil je het makkelijker, maar zeker ook effectief, doen kun je kleine afbeeldingen en icoontjes bij je aantekeningen te maken. Je wordt gedwongen je te focussen op de hoofdzaken, legt verbanden en zorgt dat informatie naar je langetermijngeheugen verhuist. Een toffe en snelle manier om dit te doen is het maken van sketchnotes. Ik laat je graag de basics zien in mijn gratis handboek.

Ik wou dat ik dit 10 jaar eerder had ontdekt. Mijn toetsenbord zou me dankbaar geweest zijn..

De beste sketchnotes ooit

Meer lezen?

In het gratis handboek DE BESTE SKETCHNOTES OOIT leer je in eenvoudige stappen hoe je je aantekeningen krachtiger en mooier dan ooit kan maken.

Laat je naam en e-mailadres achter en je ontvangt hem direct in je mailbox! (check ook even je spam).